Μάθαμε, ότι ο λόγος μας πρέπει να τηρείται, είναι θέμα τιμής, αξιοπιστίας, σεβασμού. Άλλωστε, η μη τήρηση του λόγου, έχει πολλές φορές και την τιμή του. Πολλές φορές οδυνηρή, όπως μας δίδαξε ο Αίσωπος, στους μύθους του, με τον βοσκό και τον λύκο.

Εάν αυτά ισχύουν για έναν απλό πολίτη, πόσο πλέον επιτακτικό και σοβαρό είναι η τήρηση του λόγου από έναν Αρχηγό κράτους ή έναν Πρωθυπουργό.

Ακούσαμε τον κ. Μητσοτάκη να τονίζει ενώπιον της Βουλής των Αντιπροσώπων και της Γερουσίας των ΗΠΑ ότι : «Θέλω να είμαι απολύτως σαφής. Δεν θα δεχτούμε επιθετικές ενέργειες που παραβιάζουν την κυριαρχία μας και τα εδαφικά μας δικαιώματα. Αυτές περιλαμβάνουν υπερπτήσεις πάνω από ελληνικά νησιά, οι οποίες πρέπει να σταματήσουν αμέσως». Την επομένη οι Τούρκοι δοκίμασαν την αξιοπιστία του. Έστειλαν δύο F16, 2,5 ν.μ. από την Αλεξανδρούπολη, ήτοι εντός των χωρικών υδάτων της πατρίδος μας…  έστω των 6 ν.μ.. Και ποία η αντίδραση του κ. Μητσοτάκη; Απέκρυψε την παραβίαση  για δύο ημέρες, και οι συνεργάτες του, μέσα στην αγωνία τους, δήλωσαν ότι τα τουρκικά F16 αναχαιτίστηκαν από τα Ελληνικά, από το νότο, αντί του αληθούς ότι εισήλθαν από την Ανατολική Θράκη – από τον Αίνο – στα 2,5 ν.μ. από την Αλεξανδρούπολη. Αντίδραση, ουσιαστικά, καμία. Οι τυπικές διακοινώσεις που δεν τις λαμβάνει κανείς υπ’ όψιν και… «το κατάπιαμε και αυτό, όπως και τόσα άλλα».

Και διερωτώμαι: Τί μήνυμα δίδει η συνεχής μη τήρηση των λόγων,  υποσχέσεων, διακηρύξεων του κ. Μητσοτάκη; Ότι είναι αναξιόπιστος; Ότι οι λόγοι του είναι «κούφιοι» και έτσι μπορούν ανενόχλητα να αυξάνουν τις «δίκαιες» απαιτήσεις τους; Και έτσι απλώνουν την προπαγάνδα τους. Από τα Ίμια, στη Μαδρίτη, από τις γκρίζες ζώνες στη Γαλάζια Πατρίδα, από  το casus belli, στο κυριαρχικό μας δικαίωμα επέκτασης των χωρικών μας υδάτων στα 12 ν.μ., που επί είκοσι επτά χρόνια – θλιβεροί και φοβικοί – δεν τολμούμε να επεκτείνουμε.

Μας είπε ακόμη ο κ. Μητσοτάκης ότι δεν θα επιτρέψει υπερπτήσεις… τουλάχιστον πάνω από τα κατοικημένα νησιά μας, που τα τουρκικά F16 τα παραβιάζουν καθημερινά, και πάλι «το καταπίνουμε αμάσητο». Και το χειρότερο; Πολλές φορές προσπαθεί να τα αποκρύψει από τον Ελληνικό λαό.

Και βέβαια αφού τα δώσαμε όλα στις ΗΠΑ και δεν πήραμε τίποτε… εκτελούμε ό,τι μας διατάξουν! …«Καταδικάστε τους Ρώσους» μάλιστα, …«στείλτε όπλα στην Ουκρανία» τα στείλαμε. Και το κρύψαμε! Και τώρα μας ζητάει ο Σόλτς να στείλουμε τα ρωσικής κατασκευής τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς, με την υπόσχεση να τα αντικαταστήσει με δικά του Marder. Καμία λέξη για τις εγκληματικές απαιτήσεις των Τούρκων ενώ εκπρόσωπός του μας συμβούλεψε να τα… βρούμε, με… διάλογο!

Και πως στέλνουμε όπλα στους Ουκρανούς; Τα παίρνουμε μήπως από τα νησιά μας; Αντί να τα εξοπλίσουμε με πυραύλους και σύγχρονο εξοπλισμό,  τα αποδυναμώσουμε τώρα που τα διεκδικούν οι Τούρκοι!!!

Με αλλεπάλληλες υποχωρήσεις, μήπως μας ετοιμάζουν καμιά «συμφωνία ειρήνης», Αμερικανικής παραγωγής win-win ή Τουρκικής καζάν-καζάν; Κάτι ψέλλισε ο Δένδιας, για συμφωνία… στις θάλασσες!

Και να σου το ξαναπώ άλλη μια φορά, κύριε Μητσοτάκη: Oι Τούρκοι – όποιοι Τούρκοι – ένα πράγμα καταλαβαίνουν, τη δύναμη. Διάβασαν ίσως τον Θουκυδίδη που εμείς αγνοούμε;

Άκουσε επί τέλους. Δεν θα περιμένει ο Ερντογάν πότε… θα έρθουν οι Belharra και τα F35. Θα μας καρφώσει τώρα το 2022, εκατό χρόνια από το 1922. Και θα μας καρφώσει στα αδύνατα σημεία μας. Όπως έκανε ο Κεμάλ. Tου δίνουμε και το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού. Και θα μας τη «φέρει μπαμπέσικα», όπως πάντοτε;

Καιρός για απόφαση. Ο χρόνος τελειώνει.


Υ.Γ.1:     Η «Καθημερινή» της 01.06.2022, δημοσίευσε άρθρο με τίτλο «50 χρόνια τουρκικού επεκτατισμού», με σχετικούς -τόσον εύγλωττους- χάρτες. Ας τους μελετήσει ο κ. Μητσοτάκης, ιδίως τους τρεις τελευταίους που αφορούν την Πρωθυπουργία του.

Υ.Γ.2:   Ας μελετήσει ακόμη και την ομιλία του τ. Πρωθυπουργού κ. Κώστα Καραμανλή. Ουδέν περαιτέρω σχόλιον.

                                                                                                                                   Π.Ε.